Tijd voor een update...

Het is alweer een tijdje geleden dat er nog eens een berichtje verschenen is op dit blogje, we zullen hier eens snel wat woorden neersmijten in de hoop dat het tot een coherent verhaal komt over de voorbije weken.

Met Hanne, die een tweetal weken van haar paard gedoken was, is alles weer tip-top in orde. Na een dagje aandacht zoeken met haar krukken op't school was het alweer een pak beter. De blauwe plek op haar been heeft inmiddels al de kleuren van de regenboog doorlopen en is langzaam aan aan't weg trekken. Ze zit ook al zonder al te veel problemen terug op Igor voor haar wekelijkse trainingen.

Op sportief vlak is er hier wel het een en het ander aan de gang, een tweetal keer per week trek ik naar het zwembad om mijn zwemtechniek wat bij te schaven (hier is nog serieus wat werk aan...). Gelukkig heb ik hier deskundige hulp om hier af en toe wat bij te sturen en wat nieuwe oefeningen aan te reiken.

MTB en Tacx draaien ook over uren, hier en daar al eens met wat hilarische toestanden. Het ene omwille van pure verstrooidheid en het andere een puur geval van RTFM. Vorige week had ik met bloed zweet en tranen mijn eerste echte training afgewerkt op de tacx, zwaar dat dit was met moeite een gemiddelde snelheid van 20km/h liters zweet  en een gedeukt ego waren het resultaat. De dag nadien kwam ik er echter achter dat in plaats van in de lichtste stand ik de hele training had afgewerkt in de zwaarste stand :-(. Had ik toch effe een handleiding moeten zoeken voor ik er aan begon.

Woensdag was ik naar Kasterlee getrokken met de auto om daar dan met de MTB de bossen in te duiken voor een stevige rit over de kempische heuvel rug. Halverwegen  wou ik mijn bril in mijn zakken steken toen ik tot de verschrikkelijke ontdekking kwam dat de zak waarvan ik dacht de sleutel van de wagen in zat niet toegeritst was. Geen sleutel en op 20km van de wagen... verloren of had ik hem nog op de deur zitten? Shit, shit, shit, de weg maar verder gezet en gehoopt dat ik zo stom was om de sleutel te laten zitten op de wagen. En inderdaad toe ik aan de wagen kwam, hij stond er zelfs nog, zat de sleutel nog mooi op de deur.

Op loopvlak gaan de trainingen ook voorspoedig en er werden zelfs al wat korte wedstrijden afgewerkt. De eerste een korte pittige cross op het Zilvermeer. 1800m sterven in het witte mulle zand tijdens de jaarlijkse scholen cross, met een tijd van 7:52 kon ik echt wel tevreden zijn op dit parcours.

Vandaag stond er dan, na een zwem sessie van een dik uur vanochtend (in goed gezelschap), de Zilvermeerloop op de agenda. Een wedstrijd over 5km of 10km georganiseerd door Vabco Mol de club waar ik lid van ben. Ikzelf was ingeschreven voor de 5km en het plan was om er eens te testen wat er nog in de beentjes zat na enkele weken training op de kortere afstanden. Hopelijk aan een tempo van om en bij de 3:50 min/km.

Na een verkennings toerke als opwarming samen met Wendy konden we ons langzaamaan richting start begeven waar we om 15h zouden worden losgelaten op het parcours. Stipt op tijd werd er afgeteld en konden we er aan beginnen, 2 toerkes van exact 2,5km te gaan. Na het nodige vroetwerk om de tragere starters voorbij te komen werd het tempo geleidelijk naar boven geschroefd. Na de eerste ronde kwam ik door aan de klok, die iets voor de meet stond, aan 9:30 mooi op schema. De tweede ronde kon worden aangevat, hopend op een niet al te groot verval in de tweede wedstrijd helft.

Tussen kilometer 3 en 4 kregen we het iets zwaarder maar het tempo werd op karakter hoog gehouden, met een groepje lopers op enkele meters voor mij had ik het ideale mikpunt om het tempo toch maar niet te laten zakken, daarvoor zag ik dan ook nog eens Wendy voortsnellen. Dichter bij haar raken zat er niet in maar ik moest ook geen terrein prijs geven, de ideale motivator om te blijven doordraven. Tijdens de laatste 500m werden nog eens al de krachten verzameld voor een laatste stuiptrekking en werd er nog een versnelling uitgeperst zodat ik nog net voor het groepje lopers de meet over spurtte. De garmin werd afgeklokt op 19:07 een vet PR, maar liefst 34 seconden werden van de vorige beste 5km tijd afgepitst.

Na wat uithijgen, kokhalzen en een toerke uitlopen konden we de douches gaan opzoeken en wat gaan napraten met de collega lopers. De meeste zeer tevreden van de gelopen tijden en hier en daar sneuvelde er nog een PR en werden er wat podium plaatsen verzilverd Wendy mocht alvast het hoogste schavotje bewonderen.

Halve... neen doe mij toch maar de Hele marathon vandaag.

Vandaag in alle vroegte liep de wekker af, ik moest me klaarmaken voor de wedstrijd van vandaag. Initieel was er een halve marathon gepland samen met een clubgenoot die de hele ging lopen maar na veel twijfelen werd er gisteren avond in extremis toch maar gekozen voor de hele afstand. Het weer was omgeslagen en de laatste restjes twijfel werden onderdrukt. Om tien na zes stonden we vanochtend al bij de bakker om het nodige lekkers te kopen voor een stevig ontbijtje. Eerste een tweetal pannekoeken met kersenconfituur gevolgd door een lekker vers croisantje met confituur en als afsluiter nog een sandwidch met kaas en confituur. Kwestie van voldoende koolhydraten binnen te spelen voor de wedstrijd. Na het volladen van de sporttas met kleding en sportdrank kon het dan rond 8h richting de Bleukens waar de start zou worden gegeven. Inmiddels waren onze west vlaamse vrienden al ter plaatse en werden er al een paar podium foto's via facebook het internet op gestuurd. Eens aangekomen moest ik dan nog snel mijn startnummer laten omzetten naar een nummer voor de marathon om me dan klaar te maken voor het vertrek. Na eindelijk eens kennis gemaakt te hebben in levende lijven met Nico, Benny en Koen konden we met zijn alle naar de startlijn te trekken. Clem, die vrijdag 60 geworden was en vandaag zijn 100ste marathon zou lopens, stond op de eerste rij om het startschot te aanhoren dat door zijn vrouw zou worden gegeven. Stipt om 9h trokken we er dan op uit voor 4 lokale ronden van iets meer dan 10km. Sommige voor de volle afstand andere voor de halve marathon en een derde groep lopers dan ook nog voor een aflossings marathon. Vanuit de Bleukens ging het richting kanaaldijk in het spoor van mijn loopcolega, met een tempo van 4:50 min/km bijna een minuut sneller dan verwacht en gepland. Op kilometer 1 liet ik hem dan ook gewoon van me weglopen en ging ik gewoon verder aan een tempo van ongeveer 5:12 min/km het was vandaag zeker niet de bedoeling om diep te gaan, genietten en relaxt uitlopen was de planning. Een, waarschijnlijk, eenmalig marathon in je woonplaats mag gewoonweg niet ontbreken op je marathon palmares ook al is het nog maar een kort lijstje. Eenmaal de kanaaldijk opgedoken werd er dan een drietal kilometer afgemaald langs het kanaal richting Olmen waar dan de eerste bevooradingspost konden terug vinden. Na een kort bezoekje aan Olmen ging het dan via de hoolst molen richting Scheps waar we dank zij wat toeschouwers een verfrissende nevel douche konden nemen. Op dit stukje was ik vergezeld door de kids en mijn vrouw die me al fietsend kwamen aan moedigen. Tussen kilometer 6 en 7 vonden we dan de 2de bevooradingspost ook hier het nodige water en sportdrank. Van hieruit werd er dan richting cetrum gelopen om dan uiteindelijk via Holven terug aan te komen aan de sporthal waar we vertrokken waren, het wisselpunt voor de aflossings marathon en het derde verfrissingspunt op de route. Hier ook de nodige supporters langs de kant om ons vooruit te schreeuwen. Nog 3 ronden stonden ons te wachten, gelukkig was het nog niet al te warm en bleef het zonnetje verscholen achter de wolken zodat het nog goed doenbaar was om te lopen. Tijdens mijn tweede toerke kreeg ik halverwegen opnieuw het gezelschap van mijn vrouw die me vertelde dat ze de kinderen naar huis ging doen om me dan tijdens de laatste ronde te vergezellen voor de laatste 10km. Ook mijn ouders werden gespot op het begin van mijn 2e toer. Tegen het einde van de 3e ronde kwam mijn vrouw dan aansluiten met de nodige logistieke steun en kreeg ik ook het gezelschap van een onbekende fietser. Bleek het mijn jongere broer te zijn die ook kwam kijken en me tijdens de laatste ronde dan ook vergezelde. Water werd gehaald sponzen bevochtigd... het voordeel van een piepkleine marathon, maar het voornaamste was gezelschap er werden immers kilometers lang stukken moederziel alleen afgelegd. Hier en daar werd er al eens een loper ingehaald of werd ik voorbijgesneld door een loper van een aflossingsteam maar in het laatste rondje waaren de lopers dun gezaaid. De temperatuur ging in de laatste ronde ook de hoogte in en de zon kwam ook al eens venijnig uit de hoek, tussen start en finisch was de temperatuur dan ook met 5 graden gestegen. Op kilometer 41 zag ik plots nog een marathonloper die een dikke 20sec op me voor lag, het tempo ging wat de hoogte in en gestaagd kwam ik dan ook dichterbij, bij het opdraaien van de tereinen van de Bleukens had ik hem dan ook te stekken en ging ik hem voorbij Dit was echter buiten de waard gerekend en de net ingehaalde loper trok plots het tempo op en in de laatste 200 meter werd er een heuse sprint uitgetrokken tussen ons beide die ik met een metertje verschil..... verloor. Niet getreurd echter met een tijd van 3h35 waar we voordien 4h in het kopje hadden zitten was ik best tevreden. Spijtig genoeg is er bij de uitslag iets misgelopen en sta ik er momenteel nog niet tussen maar dit komt wel in orde. Druppelsgewijs kwamen dan ook de andere marathon lopers de streep over en toen Clem in aantocht was werd er den ook een erehaag gevormd om hem te verwelkomen en hem de laatste meters met volle borst aan te moedigen. Ook club genote Hild die vandaag haar verjaag vierde werdt getrakteerd op een verjaardags lied bij het overschrijden van de aankomstlijn. Na de welverdiende douche zagen we nog net de 2 laatste lopers binnen druppelen net voor de tijdslimiet van 5h en was iedereen goed en gezond aangekomen. Een mooie goed georganiseerde wedstrijd was de beloning voor het harde zwoegen onder een stralende zon voor de marathon lopers van deze unieke wedstrijd de "Centenial Clem Mertens" marathon. een marathon waarvan enkel een 50-tal lopers van kunnen zeggen van hem ooit gelopen te hebben en ja "Ik was erbij" Clem proficiat en nog vele gezonde en blesure vrije marathons toegewenst.
Start tijd	9:00
Afstand	42,2 km
Duur	3:35:35
Snelheid	05:06 min/km

Trio-Tria in Meer.... zin in meer?

Een aantal weken geleden was Tinneke op zoek naar een loper om samen met haar en Lieven een 1/8 trio-triathlon te lopen in Meer. Dit verzoek kon ik niet aan mij voorbij laten gaan aangezien we bijna een jaar geleden in Mol al eens hetzelfde hadden gedaan en dit toen een zeer leuke dag geworden was. Gisteren was het dan zover en werden ik om 14h30 in Hoogstraten verwacht om van daar samen door te trekken naar de Mosten in Meer waar de triathlon zou worden afgewerkt. Na een hartelijk ontvangs en een eerste kennismaking met Lieven en Gustje werden al de spulletjes in de wagen gesmeten en trokken we samen verder richting Meer. Voordat we aan onze wedstrijd konden beginnen moesten we eerst nog de nodige administratieve handelingen afwerken en werden we tijdelijk, met een dikke stift, voorzien van een start nummer op de hand. Hierna mochten we dan richting startbox trekken om de fiets te stallen en ons klaar te maken voor de wedstrijd. Lieven zou het zwemmen op zich nemen en moest dus als als eerste starten met het zwemmen. Het water van de vijver waarin gezwommen zou worden was amper 14 graden warm, gelukkig was hij voorzien van een wetsuit. Om 16h werd de bende in gang geschoten en was de wedstrijd vertrokken. Na een kort spurtje werdt er in het water gedoken waarna ze op wegwaren voor een zwemtochtje van 500m. De eerste zwemmers kwamen al boven na 6min15, Lieven volgde op een twee en een halve minuut en kwam dus na 8 min 47 de wisselzone binnen. Nu was het dan aan Tinnen om, na een snelle wissel van de championchip, alles te geven op het fiets onderdeel. 21km op 3 lokale ronde tegen de klok lagen er voor haar klaar om verslonden te worden. Voor mij dan ook het sein om me wat te gaan opwarmen voor het looponderdeel. Samen met Lieven trokken we naar het fiets traject om Tinne aan te moedigen. Na wat heen en weer geloop om de spieren wat op te warmen en Tinne voor een tweede keer te zien voorbijkomen tegen een hels tempo ging het alweer richting wisselzone om daar zenuwachtig te staan wachten op de aankomst van Tinne. 38 min en 37 sec nadat ze de wisselzone verlaten had kwam Tinne dan de hoek omgedoken, tijd om razendsnel van chip en borst nummer te wisselen en er als een haas vandoor te trekken. Voor mij lag er een 5km te wachten verdeeld over 2 rondjes rond de plas, niet zoals verkeerdelijk gelezen over 1/4 onverhard maar over 1/4 verhard. Zandklieven dus, in het eerste stuk van de ronde letterlijk klieven door het mulle zand. Gelukkig was de tweede helft niet al te mul en kon er toch nog worden doorgelopen. Het tempo lag om en bij de 4min/km en de hartslag was ook al snel aan het flirten met de bovengrens. Hier en daar werd er een tragere loper ingelopen en schoven we dus enkele plaatsjes op. In de tweede ronde kwamen er dan ook nog eens de lopers het parcours opgestoven die voor hun eerste ronde het veld werden ingestuurd en was het niet meer helemaal duidelijk wie nu de dircte concurentie was. Het tempo werd strak gehouden, helaas werd ik dan toch nog door een sneller deelnemer voorbijgesneld en had ik niet echt meer een versnelling in de benen zitten om aan te klampen. Bij het opdraaien van de laatste rechte lijn naar de finish sprongen Lieve en Tinne dan mee het parcours op om me het vuur aan de schenen te leggen en er nog een laatste spurtje uit te trekken. Bijna hadden we nog een plaatsje gewonnen.... Met een looptijd van 19min35 volgens de organisatie (19min45 zelf afgeklokt) kon ik best tevreden zijn. Ik vermoed wel dat het niet helemaal 5km was , anders heb ik hier dus wel een vet PR gelopen, mijn garmin gaf aan dat het eerder in de buurt van 4.8km was. Aan de finish stond er voor de deelnemers een heus fruitbuffet te wachten klaar om verorbert te worden, aardbijen, bananen, meloen en appelsienen in overvloed. We hebben het ons dan ook goed laten smaken. Ook de minitomaatjes die we na afloop nog kregen toegestopt vonden later op de avond thuis nog een gretige afnemer in de vorm van mijn oudste dochter Nele. In de feesttent werdt er dan nog wat gezellig nagepraat over de wedstrijd en konden we al een eerste glimp opvangen van de uitslag. 46st in totaal, 7ste trio en met een totaal tijd van 1h07 maar een kleine 10 minuten na de eerste, niet slecht voor een stelletje amateurs zou ik zo zeggen. Dit smaakt zeker naar meer en wie weet als Lieven en Tinne het nog zien zitten breien we er nog een vervolg aan.
Start tijd	16:47
Afstand	4,8 km
Duur	0:19:44
Snelheid	04:08 min/km
Vanochtend heb ik nog eens van de gelegenheid geproffiteer om nog eens uit te slapen er stond imers geen vaste training geprogrameerd en ik kon dus vertrekken waneer ik zin had. Na effe snel te melden op facebook dat ik me ging klaarmaken om er op uit te trekken kwam er al vlug een reactie van Mario dat hij ook nog moest gaan lopen en vroeg hij wat de plannen waren en of hij eventueel mee mocht. Na snel wat boodschappen te hebben uitgewisseld werd er afgesproken bij Mario thuis om er voor een kleine 20km op uit te trekken. De tocht ging door de bossen van de Bleken en de kilometers schoven onder de voeten door tijdens het kletsen over koetjes en klafjes (ja ook Stefke en Wendy kwamen ter spraken). Een uur en 50 minuutjes later stonden we alweer aan de voordeur van Mario en zat de training voor vandaag er alweer op.
Start tijd	10:04
Afstand	19,7 km
Duur	1:48:57
Snelheid	05:31 min/km

20km van Brussel... 20km genietten

Na een lange stilte nog een de tijd gevonden om wat letters uit het toetsebord te rammen in de hoop van er een leesbaar verhaaltje van te maken van wat er de laatste weken allemaal te beleven viel. Door een hoop samenlopende omstandigheden (geen tijd, geen goesting, writers block ;-) ) is het er de laatste weken niet van gekomen om een schrijfselke op het net te gooien. De laatste weken waren goed gevuld met de nodige trainingen, wedstrijdjes, feestjes, poneytornooien en andere randactiviteiten. Er was dus wel degelijk de nodige stof om het blogje met op te fleuren maar altijd was er wel iets dat me tegenhield. De lange duurlopen en vermogentrainingen werden samen met een aantal loop colega's afgewerkt om op 30 mei op de 20 km van Brussel er eens serieus de pees op te leggen. Ook werden er een aantal duurlopen op onbekend terein afgewerkt waarbij we al wel eens het noorde kwijt raaketen en de hulp van de lokale bevoling moesten inroepen om alsnog terug op het vertrekpunt aan te belanden. De eerste poneytornooien werden bezocht en de kinderen deden alvast hun best om een mooie prestatie af te leveren. Wat dan ook werd beloond met een eerste plaats met het achttal op hun eerste tornooi. Ter afwisseling werd ook het stalen ros al eens van de haak genomen om een rustige fiets training af te werken ter vervanging van een uitloop sessie. De laatste weken stonden echter volledig in het kader van de wedstrijd van zondag 30 mei. Tempo duurtrainingen aan een tempo van 4:20 min/km (tot scha en schande veel te snel) en de nodige recupuratie trainingen passeerde de revue. De nodige Nike+ chalenges werden aangegaan, hier ook 2 chalenges waar er een VIP pakket voor de 20km van Brussel te winnen waren en waar we dus ook de nodige inspanningen voor leverde. Hier bleek dan dat ik als een van de gelukkige werd gecontacteerd door Nike om te melden dat ik een van de winnaars was van een VIP pakket. Een volledige nieuwe Nike uitrusting - truitje, broekje, kousen en schoenen - was dan ook het geschenk van Nike (dit gaat vandaag allemaal grondig worden ingelopen). Ook een hartelijk ontvangst op de Nike VIP locatie viel me ten beurt, kleedruimtes, masage, een bewaakte vestiare en de nodige gezonde snaks en drank waren voorradig voor de gasten. Onder de genodigde ook enkele BV met o.a. Tom Waes en Rik Ceulemans alsook een onverwachte gast, Jess was immers ook van de partij samen met haar schatje. Zij bleek echter in het startvak te staan dat 6 min later zou vertrekken als de eerste, omdat ik toch een nummer overhad dat in het eerste startvak lag werd dit dan ook met veel plezier aan Jess doorgegeven. Rond 14h30 trokken we dan richting startlijn om samen met 30000 anderen te gaan luisteren naar de traditionele Bolero, gevolgd door het nationaal volkslied. Hierna werd de meute op gang getrokken voor een zware wedstrijd door Brussel. Ik en rudi hadden afgesproken om beiden onze eigen wedstrijd te lopen en zelf ons tempo te bepalen zonder al te veel op elkaar te letten. De eerste kilometers bleven we nog in elkaars buurt maar bij de eerste tunnels lag ik plots alleen voorop. Door de stad ging het dan verder richting "Ter kamerenbos" waar we ook het nodige klim en daal werk voor de voeten gesmeten kregen. Na bijna 10 km werd ik dan voorbij gestoken door een bekend gezicht en kwam Rudi voorbij geschoven. Rustig ging het verder op eigen tempo en Rudi liep dan ook al snel enkele tot een tiental meter uit. Geleidelijk aan kwamen ook al de pacers van 1h30 voorbij en verdween Rudi uit het zicht. Tussen km 10 en 12 was er immers een stevige klim in het parcours. Eenmaal bovenaan de helling gekomen konden we dan gelukkig wat recupureren in de lange afdaling naar het centrum van Oudergem. Hierna ging het dan naar St. Piters Woluwe over vrij vlakke wegen. Hier konden we dan beginnen aan de beruchte Tervurenlaan een stevige kuitenbijter die vanop km 17.5 tot bijna km 19 een hoogte verschil overwint van een 40 tal meter en voor vele een helling te veel is. Hier kreeg ik dan plots weer Rudi in het visier en kwam ik dn ook geleidelijk meter per meter dichterbij om hem dan ongeveer halverwegen de helling voorbij te gaan. Na nog een laatste aanmoediging ging het dan verder richting Jubelpark. De hellingen kropen stilletjes aan in de benen en de vreugde was dan ook groot toen we eenmaal de helling hadden overwonnen en het weer wal lichtjes bergaf richting finisch ging.. Na nog een laatste kracht inspanning konden we dan blij en voldaan de crono afduwen en met totale verbijstering kijken naar de tijd die te voorschijn kwam 1:28:59... We hadden gehoopt op een tijd onder 1:33 gedroomt van 1:30 maar nooit verwacht van onder 1:30 te duiken. Rudi kwam een 13sec later binnen en was ook zeer tevreden met de gelopen tijd. Voor beiden een bijna perfecte wedstrijd, voor mij een negatieve split van een tiental seconde en Rudie een kleine positieve split, meer haden we niet kunnen hopen en we werden dan ook duidelijk beloond voor de trainingsarbeid die we de laatste weken hadden verzet. Nadien kon ik me dan nog gaan opfrissen bij Nike, hier werd ik me dan, bij het beklimmen van de trap, bewust dat de spieren al begonnen te verzuuren en had ik alvast spijt dat ik me niet had ingeschreven voor de masage na de wedstrijd. ('t zal voor ne volgende keer zijn). De nodige vitaminen en koolhydraten werden aangevuld met het aangeboden fruit en de energie repen. Hierna trokken we dan de buiten lucht in om de rest van de lopers wat aan te moedigen en wat bij te praten met de andere lopers van de club. Het was een geslaagde dag en dank zij de goede ontvangst van Nike een wedstrijd om alvast in het geheugen te griffen als een van de top wedstrijden in mijn prille loopcariere.
Start tijd	15:04
Afstand	20,1 km
Duur	1:28:58
Snelheid	04:26 min/km

Afzien in Brussel

Vandaag stond de 20km van Brussel op het programma. Een wedstrijd die sinds de start van mijn loopbaan als “atleet” met stip staat genoteerd op mijn agenda. Samen met Rudi en Maddy had ik afgesproken om samen met de wagen naar Brussel te rijden. Om 11h was er afgesproken om samen naar ginder te karren. Na een uurtje rijden, waarom moet dit door de week toch aaltijd 2h duren, stonden we dan in de hoofdstad van ons Belgenlandje. Na de nodige formaliteiten, zoals het afhalen van de nummers, en een wandeling van een 3km kon het aftellen naar de start beginnen. Eerst nog wat gezellig genieten op het gras van het parkje om dan een 3 kwartiertjes voor de start richting startvakken te trekken. Ongeveer een 20 min voor de start kwam dan de traditionele Bolero ut de boxen geschald en konden we ons stillekes aan beginnen klaar, en zenuwachtig, te maken voor de start. Na de Bolero was het dan de beurt aan de Brabançonne gevolgd door het start (kanon) schot. De volledige meute trok zich dan op gang richting Wetstraat om dan via het Berlamont gebouw en het paleizenplein verder Brussel in te duiken. Na een kleine 3-4km kon dan de kalvarie tocht beginnen met de eerste tunnels. De hitte was niet bepaald in ons voordeel vandaag. Bij de drankposten werd er dan ook meer Spa water over mijnen bol gekapt dan dat er gedronken werd en het was nodig want het was bloedwarm om te lopen. Op km 6 konden we dan de schaduw gaan opzoeken in het Terkamerenbos, met alweer een venijnige helling in. Dan ging het via de nodige hellingen richting Hertoginnendal. Intussen had ik op km 12 dan Rudi ingehaald, die van plan was om het vandaag wat rustiger aan te doen. Na km 12 konden we dan een aantal kilometers recupereren op een dalend tot vlak parcour, gelukkig maar want we kwamen er weer wat door. Eenmaal aan de Tervurenlaan aangekomen konden we dan de laatste helling van vandaag aan vatten, en het is een kuiten bijter 2km bergop…. Eenmaal boven gekomen zagen we in de verte dan de triomfbogen verschijnen en konden we ons laatste restje energie nog in een laatste versnelling steken, op het einde konden we er zelfs nog iets uitpersen wat voor een sprint moest doorgaan. De klok werd stilgezet op 1:33:33 alweer een best tijd en een verbetering van mijn PR in Brussel met 5 min. Met de hitte van vandaag totaal onverwacht en daardoor dubbel tevreden. Het was weer afzien bij de beesten vandaag maar ook dit jaar weer een prachtige loop en hij staat alweer geprogrammeerd voor volgend jaar (hoewel ik tijdens het lopen er soms wel anders over dacht) Brussel see you next year…
Start tijd	3:03 PM
Afstand	20.1 km
Duur	1:33:29
Snelheid	04:38 min/km

Pijn

Vandaag stond de Rozenberg jogging op het programma. Een lokale wedstrijd waar er gekozen kan worden voor een afstand tussen 2.5 tot 10 km. De planning was om de eerste toer samen met Nele, de ouste dochter, te lopen die ingeschreven had voor de 2.5km om dan te versneelen en verder rond de 4:20 te gaan lopen. Het eerste gedeelte verliep voorbeeldig en Nele kwam aan op 16:28 ofwel tegen ongeveer 6:30. Er werd dan dus versneld naar 4:20/4:15 en alles verliep zoals gepland de 2e ronde werd afgelegd in ongeveer 10:30 .Een 200m verder was het echter net of ik krampen kreeg in mijn rechter kuit en nog eens een 200m verder heb ik dan wijselijk besloten om een punt te zetten achter de wedstrijd. Nu maar hopen dat we geen ernstige blessure hebben en het maar een waarschuwing was. Normaal gezien staat er morgen een duurlopje op van 16km maar hierover bestaan nog grote twijfels. De kuit speelt nog aaltijd op. Indien ik morgen nog iets voel denk ik dat ik de MTB maar eens vanonder het stof ga halen om rustig wat kilometertjes op de weg af te malen om de kuit wat te sparen.
Start tijd	1:12 PM
Afstand	5.6 km
Duur	0:29:40
Snelheid	05:17 min/km

Druk druk druk...

De laatste weken is de werkdruk danig gestegen en is het bloggen er het slachtoffer van geworden. Niet dat ik niet meer volg wat er in het blogwereldje gebeurt maar de tijd om te reageren en nieuwe postjes te doen schiet er meestal wel over.

Hier en daar zie ik ook dat er nog danig wordt getraind en wedstrijden worden afgewerkt met de nodige PR's tot gevolg. Langs deze weg wil ik dan ook snel al de mensen proficiat wensen met de gelopen resultaten.

Bij sommige mensen zie ik ook dat blogs wat minder frequent worden ge-update omwille van tijdgebrek, het mooie weer en andere prioriteiten en ik hoop dat dit voor de meeste maar een tijdelijk dipje is en er snel weer nieuws volgt vanuit al de uithoeken van het blog wereldje.

Op loopgebied zitten we echter niet stil en zijn we in volle voorbereiding om in Mol een snelle 10km te gaan lopen. Dit weekend heb ik dan op vrijdag avond een korte wedstrijd gelopen in Eindhout. 4km in de Rapper dan Rap jogging, alweer een goed georganiseerde toffe jogging. Ook hier hebben we weer de pannen van het dak gelopen en zijn we binnengekomen na 16min26 dus tegen 4:03/km weeral een PR en weer dik tevreden.

Prachtig weekend

Zaterdag 17h00 alweer een wedstrijd op het programma. Dit keer de 10km in Neerpelt. Na lang twijfelen over de afstand werd er tijdens de rit naar Neerpelt dan toch maar besloten om de 10 km te lopen in plaats van de 5km.

De verwachtingen waren niet al te hoog gespannen ik zou wel zien waar we uitkwamen met de 20 van Brussel van vorige week nog maar net achter de kiezen werd er niet echt een tijd vooropgesteld en ging het een wedstrijd worden puur op het gevoel.

Eerst werd er wat rustig ingelopen op de prachtige Finse piste van het Dommelhof. Een kwartieretje voor de start begon het dan nog stevige te regenen maar toen we moesten vertrekken was het dan toch weer opgeklaard.

Na het startschot was ik al snel mijn groepje kwijt waarmee ik wou meelopen en werd er maar rustig doorgelopen op het gevoel. De eerste km werd afgeklokt rond 4:20 de tweede zelfs aan 3:33 (al heb ik hier wel serieuze twijfels over). Het ging vlot maar volgens Frank niet snel genoeg wan hij kwam me dan ook voorbij gesneld. Aanklampen was niet de bedoeling en algauw had hij dan ook een 10 tal meter voorsprong.

Na de eerste van de 4 ronde viel het beeld van mijn Garmin uit en was het echt verderlopen op het gevoel. Op km 5 kwamen we door op 21:30 (ongeveer) en werden we al een beetje gespanne, kon ik dit wel volhouden want mijn snelste 10 was tot dan toe 45:39 en dit was er duidelijk onder.

Op 7.5 km kon ik spijtig genoeg de klok niet meer zien en wist ik totaal niet of ik nu nog wel op schema zat of niet... Maar ik had net wel voor de eerste keer in mijn carrière iemand gedubbeld, niet slecht bedoeld voor de personen in kwestie want al bij al lopen we allemaal naar onze mogelijkheden en deelnemen is nog aaltijd belangrijker dan winnen en ik ben trouwens zelf ook nog gedubbeld door de latere winnaar van de 10, wat dan toch weer een extra boost gaf of te blijven doorgaan.

De laatste 2,5 km was het echt doorbijten om niet te verzwakken en werden er nog een 2 tot 3 lopers ingehaald op een 500m voor de streep werd er nog een laatste spurt uitgeperst wand ik hoorde nog iemand naderen en ik zou nog liever doodvallen dan nog iemand te laten voorbijkomen zo kort voor de meet.

De klok werd stilgezet op 43:38 een verbetering van mijn laatste best tijd met meer dan 2 minuten echt weer een tijd waar ik zelf verstomd van stond en absoluut niet verwacht. Na de finish stonden er nog een aantal clubgenoten te glunderen want ook zij hadden beter gelopen als verwacht.

Voor vandaag stond er dan ook nog een rustige natuurloop op het programma van 10km in de bossen van Achterbos georganiseerd door Salus Nostra. Een mooi en duidelijk afgepijld parkoer die op plaatsje kwam waar ik nog nooit geweest was, Te zeggen dat ik uit de omgeving ben een echte pluim voor de organisatie om ons dit traject voor te schotelen. en een mooie afsluiter van deze mooie week.

Stilte voor de storm

Ja ik weet het het is hier de laatste weken wat stiller geweest dan voorzien, de werkdagen van 14h beginnen zijn tol te eisen.

Dit belet ons echter niet om zo goed mogelijk de trainingschema's te volgen maar het bloggen schiet er wel bij in. De kindjes en moeder de vrouw hebben hier en daar ook wat recht op iemand die wat meer doet dan op zondag het gebraad aansnijd ;-)

Vandaag stond er ook weer op loopgebied de 20km van Brussel op het programma. Ja ook ik was een van de weinige gelukkige die een startplaats had kunnen bemachtigen. Het nummer 7653 was aan mij toegewezen wat wou zeggen dat ik in het derde startvlak mocht plaatsnemen vandaag.

Om drie uur was het zover de Brabanconne begon de oren dicht gestopt en na het startschot konden we aan de martelgang beginnen. Zoals verwacht zeer zwaar en heuvelachtig, het was immers de 2de keer dat we present waren, maar ook onverwacht warm. De bevoorrading om de 3/4km waren dan ook welgekomen.

Het venijn zit hier ook wel echt in de staart van de wedstrijd, na de nodige hellingen en tunnels in het parkoer komt er op km 17 en venijnige helling opdagen waar geen eind lijkt aan te komen. Hier voelde ik echt de krachten uit de benen vloeien en was dan ook zeer blij dat eens boven de bogen van het Jubelpark aan de horizon stonden te wachten op de duizenden lopers.

De laatste meters werden nog eens al de krachten verzameld om er nog een laatste versnelling uit te persen om dan na 1:38:19 aan te komen waar we vertrokken waren dit gaf me recht op plaats 3492 in de uitslag en gezien de omstandigeheden echt wel het beste wat er vandaag in mijn benen zaten.

We hebben afgezien, gezweet tenen vol bleinen gelopen maar we weten nu al .... volgend jaar ben ik er weer.

Aan al de lopers voor me proficiat en aan al de lopers na mij ook proficiat we hebben er in Brussel weer een echt loopfeest van gemaakt.

Vettig

Het was niet te doen, vlak voor we vandaag vertrokken braken de wolken open en werden we getrakteerd op een stevige bui gepaard met hagel. Dit had tot gevolg dat het in de bossen tussen Averbode en Tongerlo met momenten vree vettig was.

Om 2h werd de meute losgelaten en waren we onderweg voor een tocht van 15km door de mooie bossen tussen de 2 Norbertijnen abdijen.

Ik was redelijk goed weg en de eerste kilometers werden dan ook weer veel sneller dan gepland afgelegd. We hadden voor vandaag een tempo tussen de 4:40/km en 4:45/km in gedachten maar na 2 km kwamen we al door op 9:04. ofwel 4:32/km de volgende was nog sneller en werd afgeklokt op 4:16. Hierna heb ik wat gas terug genomen om toch maar niet de man met de hamer tegen te komen.

Het weer zat vandaag ook niet echt mee want na een km of 4 kregen we alweer de volgende bui op onze nikkel ook weer vergezeld van de nodige hagel bolletjes. Het was echt wel zeer wisselvallig vandaag warme momenten afgewisseld met neerslag.

Ongeveer na 45 minuten en 24 seconden kwamen we door op het 10km punt en dit blijkt nu de snelste 10km die ik al heb gelopen heb tot nu toe. Met nog 5 km voor de boeg een geruststellende gedachte en een echte opkikker.

Na een 12 tal km, in Westerlo, liet ik mijn drankbusje vallen en moest ik op mijn stappen terug keren om het op te rapen wat me uit mijn ritme bracht en me onmiddellijk in de problemen bracht. Hier heb ik echt wel op de tanden moeten bijten om toch weer terug in mijn ritme te komen.

Een kleine 400m meter voor de meet werd ik nog voorbijgestoken door een andere loper waar ik zo niet direct bij kon aanpikken maar op een 200m voor de streep heb ik dan nog een eindspurt uit mijn lijf geperst en snelde ik hem dan op een 40 tal meter voor de streep weer voorbij.

1:08:06 12 minuten beter dan vorig jaar, toen was het de eerste keer in mijn leven dat ik meer dan 10km liep, echt weer een mooi resultaat en een teken dat de trainingen echt wel opbrengen.

Na het nodige uithijgen en bekomen hebben we dan nog genoten van het gratis ijsje en zijn we de laag modder van de benen gaan spoelen om dan nog na te genietten van de locale snelle suikers in de vorm van een lekkere donkere Tongerlo.

1:38:06

Vandaag hebben we dus de halve marathon van Drunen gelopen. Alles onder de 1:45 was goed onder de 1:43 werd gehoopt, van 1:40 werd gedroomd maar 1:38:06 was nooit bij me opgekomen en toch is dat het resultaat dat vanaf nu als PR prijkt achter de halve marathon.

Dit is gewoon onwezenlijk en echt een droom. Een van de mooiste races die ik tot nu toe al heb mogen lopen en zeker een om nog eens te komen terug doen.

Om 10h30 werd de wedstrijd vandaag op gang geschoten. De opdracht van vandaag was zien hoe we het vooropgestelde marathontempo over langere afstand konden verwerken. Er werd de eerste km vertrokken tegen 5:50/km om dan de 2e km door te komen aan 9:35. Na een km of drie vier vond ik aansluiting bij een groepje dat blijkbaar van zin was om zo rond 1:40 aan te komen ideaal gezelschap dus.

Na mijn wagentje aan het treintje te hebben gekoppeld ging het spoorslags naar de 5 en de 10 km waar we dan tegen een gemiddeld tempo van 4:45/km doorkwamen. Ideaal gehaasd dus.

Zo rond de 15km kwamen we iets sneller door als de vorige 10km maar alles ging nog redelijk gesmeerd en dus bleef ik maar gewoon aanklampen, af en toe werd er ook eens wat kopwerk verricht.

Rond km 20 heb ik dan nog een laatste versnelling geplaats. Hierdoor moest de rest van de groep wat lossen en dan met de streep in zicht hebben we er dan nog een laatste spurt uitgeperst. Om dan moe maar voldaan aan te komen op 1:38:06 gewoon onwezenlijk en totaal onverwacht. Bijna 5min20 sneller dan het vorige...

Langs deze weg wil ik dan ook de nobele onbekende loopmakkers van vandaag bedanken voor hun geweldig goed haaswerk.

Positieve afsluiter van een turbulente week

Vandaag stond er dus de 10km op de midwinterjogging geprogrammeerd.

Eerst gingen de kindjes nog de kids run lopen die was 1km lang. Na de start ben ik bij de oudste, Nelen, gebleven en mijn vrouw Ilse bij de jongste, Hanne. Ze hebben het er goed van afgebracht en waren zeer blij met al de verassingen in hun prijzen zak, en dan ook nog gewonnen met de tombola dus dat was allemaal dik in orde.

Hierna was het de beurt aan Ilse om zich op gang te trekken voor de 5km. Na een dikke 26minuten kwam ze aan met een gemiddelde snelheid van 5:15/km was zij na toch een dikke drie weken buiten strijd ook best tevreden met dit resultaat. De snelheid zal na een paar weken trainingen wel wat stijgen en de weerstand zal ook wel weer in orde komen.

Zo rond 14h15 begon de startplaats voor de 10km al goed vol te lopen, mede bloggers Bob (licht geblesseerd) en Mario stonden ook al paraat de ene al met wat andere ambities als de andere. Het was er een drukte van je welste. Volgens de organisatie was er dit jaar ook weer een record aantal deelnemers aanwezig.

Om 14h30 werd dan de meute voor de 10km in gang geschoten. Samen met Liesbeth en onze gangmaker Anita gingen we er al snel vandoor. De eerste km werd afgeklokt op 4:24 een beetje te snel maar redelijk goed vertrokken met het nodige laveren tussen de wat tragere deelnemers is het soms moeilijk om aan het ideale tempo te starten. De volgende km werden dan zo tussen de 4:30 en de 4:37 afgelegd met als enige uitschuiver de km tussen 8 en 9 die we hebben afgelegd aan 4:45 dit was waarschijnlijk wat te wijden aan de wind die we volgens mij daar pal op de neus hadden.

Vanaf km 8 begon het bij mij echter al een beetje minder te gaan maar omwille van het feit dat ik in een goede groep zat en puur op wilskracht om toch maar niet te lossen ben ik kunnen aanklampen tot een 500m voor de finish, daar lag er echter een kleine heuvel, type molshoop, die aanvoelde of ik de alpen moest oversteken en heb ik samen met Liesbeth de groep wat moeten lossen. we bleven echter op amper 5 tot 10 m hangen dus echt rampzalig was het niet.

Na 45 minuten en 39 seconden heb ik mijn crono afgedrukt goed voor een persoonlijk record op de 10km, het werd trouwens met meer dan 2 minuten verpulverd (2:05 om exact te zijn). Ligt dit nu aan de ,verplichte, rust van deze week of door het goede vormpeil? Ik zou het niet weten maar 'k ben wel zeer blij dat we deze week dan toch zeer positief hebben kunnen afsluiten.

Een dikke pluim ook voor de organisatie alles was perfect georganiseerd en het parkoer, voor zover ik het heb zien voorbij vliegen, was buitengewoon prachtig. Volgend jaar staat de midwinterjogging alvast met stip genoteerd in de agenda.

Voor ik het vergeet, de resultaten kunnen ook nu weer worden gevonden op Motion Based. Verschiet niet van de hartslag ;-).

Nog snel een foto van de familie van Roadrunner-69:

Kajaken in Geel Ten Aard

Ach nee het was een jogging van de Geelse Kajakvaarders.

Vandaag stond er dus alweer een korte wedstrijd geprogrameerd. Voor Bob en mij stonden er 7 km op het programma, onze vriend Mario was ook daar en ging er de 10,5 km afmalen.
Mijn doelstellingen voor vandaag was om zo rond de 4:30/km uit te komen voor de 7 km.

Om 2h werd het startschot afgeroepen (toch wel grappig hoe sommige organisaties hun plan trekken om dit protocolaire begin van een wedstrijd af te handelen) en waren we vertrokken voor onze wedstrijd.

Al snel was duidelijk dat Mario toch nog wel een klasse beter is als mezelf (wist ik al wel hoor) want hij was al snel aan de horizon verdwenen.

Ikzelf nestelde me in een groepje dat voor mij een ideaal tempo leek te lopen. De eerste km kwamen we door aan 4:05 veel te snel natuurlijk maar al snel bleek dat het groepje waar ik was met meegeschoten ook rond de 4:30/km hun wedstrijd ging lopen, zij gingen echter wel voor de volle 14 km.

Zowat halverwegen kregen we voor de eerste keer "De Muur van Ten Aard" tegen, een aarde wal van 2 tot 3m hoog met een niet onaardige helling. Hier moest ik het groepje een 2 tot 3 m lossen maar al snel was ik ze terug bijgebeend.

Hierna bleven we constant zo rond de 4:30/km hangen en na verloop van tijd ben ik dan vooraan gaan hangen om de rest van het groepje ook wat uit de wind te houden, er was zo op de open weides namelijk wel een venijnige wind pal op de kop.

Zo ongeveer een km voor het einde heb ik dan de laatste restjes energie aangesproken om een laatste, zij het minieme, versnelling te plaatsen om dan met lichte voorsprong een tweede maal de helling op te stormen, met als gevolg zware benen op de dijk en een lichte terugval van het tempo, om dan de laatste meters naar de finish af te leggen en de crono af te drukken na 32 min en 25 sec.

Volgens mijn Garmin na 7,2 km met een gemiddeld tempo van 4:30/km, opdracht geslaagd en best tevreden over de gelopen tijd. Het was immers ook dit keer niet echt een parkoer voor echt snelle tijden en de wind was ook vandaag weer niet echt in het voordeel.

Na de finish nog een minuutje gewacht tot Bob over de finisch kwam om dan samen nog een kleine toer uit te lopen om dan nadien gezellig buiten op het terras nog een lekkere Tongerlo te consumeren.

Best wel een gezellige bedoeling daar op Ten Aard een mooi parkoer met de nodige verassingen en zeker eentje om volgend jaar weer op de kalender te plaatsen.

Enkel foto's kan je terug vinden om mijn Picasa web pagina en de Garmin data is ook vandaag terug te vinden op Motianbased.

P.S. De uislag is terug te vinden op de website van de Geelsekajakvaarders .

De eerste wedstrijd van het jaar

Vandaag stond er dus een korte natuurloop op het programma georganiseerd door TriaMo de triatlon club van Mol.

Dit ging door op de Keiheuvel in Balen een bosrijk en redelijk heuvelachtig zanderig gebied, en we zullen het geweten hebben.

Na het "startschot", gegeven met de claxon van een nabijstaande wagen, waren we vertrokken voor een 6-tal kilometers. De bedoeling was om ze af te leggen tegen een tempo van 4:30/km.

Van bij het begin iemand gezocht die zo ongeveer hetzelfde tempo liep als ik en gelukkig was daar Heidi van de club waar ik dan maar ben gaan achter hangen.

De eerste km was iets sneller dan gepland , 4:20, maar de volgende was 4:30 exact wat ik wou lopen.

Zo ongeveer op km 3 was plots haar veter los en heb ik haar moeten achter laten, we hadden inmiddels het gezelschap gekregen van Frank en die heeft haar opgewacht.

Ongeveer op km 4,5 kreeg ik steken in de zij en heb ik het tempo wat moeten laten zakken waardoor Frank en Heide me weer voorbij gingen. Krampachtig probeerde ik aan te klampen maar ik moest al snel een gaatje laten van een 5 tal meter.

Zo ongeveer en twee tot driehonderd meter voor de meet had ik ze

echter weer te pakken en zijn we met miniem verschil over de meet gekomen.

De tijd na 6km was 27:22 dus 4:32/km net onder de vooropgestelde tijd maar gezien het parkoer, met momenten zeer heuvelachtig, zeker een goede tijd en dus best tevreden met het resultaat.

Zo ongeveer een 2 minuten later kwam ook onzen Bob de meet over. Samen hebben we dan nog de kleine toer van 3km gelopen om uit te lopen om dan snel naar de douches te trekken en de kantine op te zoeken voor de nodige aanvulling van de snelle suikers.

We zijn dan ook maar blijven zitten voor de aanwezigheidstombola om dan uiteindelijk met de nodige prijzen naar huis te trekken.

Een geslaagde namiddag en een goed georganiseerde wedstrijd.

De gegevens staan ook weer op Motianbased