Heel terug thuis maar toch in de lappemand

Na een geweldige weekje in de Zwitserse alpen zijn we vandaag alweer op stap voor het werk en zitten we momenteel een weekje in Windsor. Met ons Elisabeth als buurvrouw is het hier best wel een gezellig plaatsje . Maar nu effe terug naar de Zwitserse Alpen.

Wat we op weg naar daar dit jaar hebben meegemaakt heb ik in 27 jaar nog niet meegemaakt. Het begon al in Duitsland wwar wel al werden geconfronteerd met sneeuwval en hevige rukwinden. Eenmaal in Zwitserland aangekomen werd het alleen maar erger en viel de sneeuw met bakken uit de lucht tot ongeveer in Bern waar het dan weer wat opklaarde.

In Kandersteg hebben we dan ook zonder problemen de trein kunnen pakken naar Goppenstein. Hier aangekomen begon echter de helletocht, goed voorbereid zoals iedere Belg had ik immers geen winterbanden noch sneeuwketingen. Van Goppenstien naar beneden lag er dus wel een pak sneeuw op de weg en hier waren we dus NIET op voorzien. Zo voorzichtig mogelijk zijn we dan de berg afgekomen en buiten het feit van een wagen die plots dwars voor ons op de weg stond, die nog net weg kon, zijn we zonder kleershceuren beneden gekomen.

We hebben dan zo ongeveer een uur stilgestaan omdat, zoals later bleek, er een ongeluk was gebeurt op de aansluiting met de hoofdweg. Dit was al echt dikke fun... daar we dan ook nog een bruggetje overmoesten waar we dan van tijd tot tijd dan nog eens stilstonden. Hierdoor was het iedere keer weer afwachten of we effectief wel over de brug gingen geraken. De EPS en ABS hadden al meer dan hun geld opgebracht.

Voor we dan weer de pas opmoesten zijn we dan nog effe gaan eten en op zoek geweest naar passende sneeuwkettingen die we niet vonden. Dan maar op goed geluk vertrokken met het idee van "we zullen er zo ook wel geraken" niet dus op ongeveer een 2 tot 3 km voor de kabellift stonden we dus stil midden in het dorp. Geen mm ging de wagen nog naar boven. Dan maar terug richting dal op zoek naar passende sneeuwkettingen. Een dikke 2 uur zijn we op zoek geweest, iedere keer afvragend of we wel van de parking gingen afgeraken, om dan uiteindelijk dan toch nog kettingen te vinden in de juiste maat en gelukkig maar wat op die parking zaten we dus effectief vast.

Na een dik halfuur ploeteren om de kettingen aan te krijgen dan weer met goede moed aan de tocht naar boven begonnen en dit keer zonder problemen boven geraakt. Later op de dag zijn dan ook nog 2 nichten van mij aangekomen en heb ik dan ook nog vernomen dat ze een van beide zelfs met de tractor naar boven hebben moeten helpen. dan had ik nog geluk gehad.

De rest van de week hebben we nog regelmatig wat sneeuw gehad afgewisseld met echte pracht dagen en zijn we ook dit jaar weer goed verbrand aan het topje van mijn neus. Op dondedag werd ik echter geveld door wat opkomende koorts ne wat medicatie was dit echter vrijdag blijkbaar al wat onder controle maar zondag had ik het terug zwaar te pakken en heb ik de ganse dag in de zetel liggen slapen.

Vandaag was het alweer wat beter maar mijn neus loopt nog sneller dan de watervalen van Coo. Hopelijk is dit morgen ook wat beter en kan ik gezond en wel de trainingen weer gaan starten want sinds donderdag voor het vertrek staan er momenteel nog maar 0 km op de teller en dit moet deze week weer snel de hoogte in.

Rosswald here we come

Net de training van vandaag afgewerkt, een 16 km tegen 5:45/km in de striemende regen, met inlopen en uitlopen goed voor 19,5km tegen de elementen van de natuur vechten.

Nu snel het bed opzoekken wan vanacht zo rond een uur of 3 vertrekken we voor een weekje naar Rosswald in Zwitserland. Een week genietten boven op een berg met geen verkeer. Er is geen betere manier om te ontstressen van de laatste hectische weken.

Vandaag hebben we ook het goede nieuws vernomen dat de interne sollicitatie positief is beoordeeld en dat ik vanaf 1 april, en dit is geen grap, promoveer naar project manager. Alweer een nieuwe uitdaging die we tot een goed einde gaan proberen te brengen en goed nieuws om je vacantie met te beginnen.

Het nadeel van boven op een berg te zitten is dat het lopen waarschijnlijk op een lager pitje komt te staan en dat de blog, wegens geen Internet, voor een tijdje stil zal liggen. Ik heb alvast de live stream van Rosswald als foto staan en je kan me een van de dagen waarschijnlijk wel van de berg zien aftotteren. Ook de dagelijkse bezoekjes van de andere blogs zullen wat stil liggen maar dat haal ik nadien wel in.

Iedereen alvast een prettige paasvakantie en veel loopplezier toegewenst de volgende week. en je kan een uitgebreid verslag verwachten, met wat foto's, binnen een goede week.

De moeilijkste meters...

... zijn die tot aan de deur. Het is vandaag alweer bewezen. Na een lange dag, opstaan om 5h30 de vlieger in tot in Brussel thuiskomen rond de middag om dan te werken tot 21h00, was niet echt veel goesting om te vertrekken.

Maar dan, eens vertrokken loop je dan op wolken en gaat het als vanzelf, weg stress, weg zorgen een lege kop en genietten voor een half uurtje.

Er stond vandaag een korte extensieve duurloop van 6km op het programma tegen 6/km die we mooi binnen de 36min hebben afgelegd hier in Rosselaar, het moet niet altijd Barcelona of Stokholm zijn zekers.

Barcelona

Dinsdag vandaag dus dit moet Barcelona zijn. De eerste keer hier en echt een meevaller. Mooie stad goed eten, al weet ik voor de helft niet wat ik bestel, en een prachtige kustlijn om lange versnellingen af te leggen.

Vandaag stonden er lange versnellingen op het programma, 10x1km tegen 4:45 en 4:40/km door mijn aanhoudende problemen met de garmin weet ik voor de helft niet hoe snel ik gelopen had maar ik had er wel een goed gevoel bij. Het goede weer hier zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben, een 15 tal graden licht bewolkt en bijna geen wind.

Zoals de planning er bijligt ga ik de volgende maanden nog regelmatig Barcelona mogen bezoekken en kijk ik er wel naar uit om de stad een beetje beter te leren kenen en ze al lopende te verkennen. Vandaag zijn we al aan de Sagrada Familia geweest het meesterwerk van Gaudi. Echt overweldigend en de mooiste kerk die ik ooit heb mogen bewonderen. Het hotel zelf ligt dan ook nog eens aan de Torre Agbar een van de herkennings punten van Barcelona en een locatie waar de marathon een aantal weken geleden is doorgekomen.

Morgen vroeg zijn we alweer op de terugweg naar Belgie om daar de koffers te pakken om voor een weekje te gaan skien.

Volgens de planning staat er het volgende nog geprogrameerd maar dit zal hier en daar worden aangepast omwille van de skivacantie.

DATUM		AANTAL KM			TRAININGSSCHEMA WIM
	REC	EXT	INT	TOT
17-Mar-08				0	Rustdag, sauna, massage
18-Mar-08	6		10	16	Inlopen 10x1 km aan 4.45/4.40 R 3 min uitlopen
19-Mar-08		6		6	Extensief aan 6.00
20-Mar-08	3	16		19	Inlopen 16 km aan 5.45 uitlopen
21-Mar-08	4		8	12	Inlopen 8 km aan 5.30 uitlopen
22-Mar-08	28			28	Vetloop aan 6.20 sporthal 9 uur
23-Mar-08				0	Rustdag
TOTAAL KM	41	22	18	81
PROCENT	51	27	22	100

Vettig loopje

Dat kon er wel van gezegd worden vandaag. Het parkoer lag er bij momenten wel zeer vettig bij na de lading regen die vannacht blijkbaar was over getrokken.

Ook stond er vandaag, ironisch gezien, dan nog eens een vetloop op het programma, 25km tegen 6:20/km goed voor een 2h30 minuten lopen.

Gelukkig hadden we het weer dan toch wat mee, 's morgens viel het nog met bakken naar beneden maar zo rond 9h00 was het gedaan om dan rond 11h30 terug lichtjes te beginnen regenen.

Toch weer wel niet te onderschatten zo'n vetloop niet omwille van het tempo of de afstaand maar het feit dat je 's ochtends niet eet maakt het na een km of 20 toch wel moeilijk. Uiteindelijk dan toch zonder kleerscheuren terug aangekomen aan het vertrekpunt.

Snel terug naar huis om te douche om dan als de gesmeerde bliksem te gaan spaghetti eten op de boefdag van de chiro. Lag het aan de vetloop of waren de porties wat klein maar de kom was in een wip leeg.

's Nammiddags op de zetel beland om naar Parijs Nice te kijken maar ik ben dan uiteindelijk samen met de jongste dochter gewoon op de zetel in't slaap gesukkeld.

Lange versnellingen in het Prinsenpark

Vandaag werden we om 9 uur in het Prinsenpark verwacht (een uurtje vroeger dan normaal) om een aantal lange versnellingen af te werken.

Na een toertje inlopen, waar we Jos de trainer met gebroken elleboog tegen het lijf liepen, werd er gestart aan de versnellingen. Er stonden 3 versnellingen van km aan 9:30 of 4:45/km op het programma. Deze dankzij excellent haaswerk van de veteranen perfect afgewerkt.

Het vroege uur had wel een aantal collega verrast want deze kwamen dus op het gewone uur opdagen en waren dus een uurtje te laat voor de training en hebben dus noodgedwongen de training zo goed als alleen moeten afwerken. Gelukkig had ik gisteren nog effe snel nagekeken wat er geprogrammeerd stond anders had ik het zelf ook vlaggen gehad.

Hierna werd er nog een toertje uitgelopen en hadden we onze 15km voor vandaag ook weer achter de rug.

Jos is blijkbaar deze week bij het uitzetten en bijwerken van een van de vaste routes nogal ongelukkig ten val gekomen en ligt dus voor een paar weken buiten strijd.

Terug in Balen

Na een druk weekje Stockholm zijn we weer een paar dagen in België volgende week een dagje Barcelona om dan op het eind van de week te vertrekken voor een welverdiende week vakantie in de Zwitserse alpen. Meer bepaald in Rosswald (het moeten niet altijd wereldsteden zijn).

Op loopgebied was het vandaag een rustige dag met alweer een dag verplichte rust. De relatief rustige week heeft wel een gunstig effect op mijn knie die de laatste weken toch wat pijnlijk aanvoelde.

Morgen staat er weer een training ingepland in het Prinsenpark en gaan we er weer eens vol invliegen.